Thirukkural Tamil Easy Explanation – Worldwide

120/1193:திருக்குறள்: வீழுநர் வீழப் படுவார்க்கு அமையுமே வாழுநம் என்னும் செருக்கு.  ( குறள்  1193 -  அதிகாரம் :  தனிப்படர்மிகுதி ) பொருள்: தான் விரும்பி அன்புகாட்டும் காதலரால் தானும் திரும்ப விரும்பிக் காதலிக்கப்படுபவர்களுக்கே, 'நாம் இந்த உலகத்தில் இன்பமாக வாழ்கின்றோம்' என்னும் பெருமித உணர்வு உண்டாகும். விரிவாக்கம்: காதலில் இருவழி அன்பும் நிறைவேறுவதால் ஏற்படும் பெருமையைப் பற்றி இக்குறள் எடுத்துரைக்கிறது. "ஆணும் பெண்ணும் ஒருவரையொருவர் உண்மையாகக் காதலித்து, அந்த அன்பில் முழு நிறைவுகண்டு வாழும்போதுதான், 'நாமும் இந்த உலகில் பெருமையோடு வாழ்கிறோம்' என்ற இன்பமும் மகிழ்ச்சியும் உண்டாகும். தான் விரும்பும் காதலரின் அன்பை முழுமையாகப் பெற்று வாழும் அந்தப் பாக்கியசாலிகளுக்கு மட்டுமே வாழ்க்கையின் உண்மையான சுகமும் பெருமிதமும் சொந்தமாகிறது" என்று காதலின் இன்ப நிலையை இக்குறள் நயம்பட எடுத்துரைக்கின்றது. English Translation: Thirukkural: Veezhunar Veezhap Paduvaarkku Amaiyumae Vaazhunam Ennum Serukku. Meaning: The proud delight of saying "we truly live" belongs only to ...

.  திருக்குறள்: வாழ்வார்க்கு வானம் பயந்தற்றால் வீழ்வார்க்கு வீழ்வார் அளிக்கும் அளி.  ( குறள்  1192 -  அதிகாரம் :  தனிப்படர்மிகுதி ) பொருள்: உயிர்வாழ் மக்களுக்கு உரிய காலத்தில் பெய்யும் மழை இன்பம் தருவது போல, விரும்பிக் காதலிப்பவர்க்கு அவர் விரும்பும் காதலர் காட்டும் அன்பும் பேரன்பைத் தரும். விரிவாக்கம்: பயிர்கள் செழிக்க உழவர்கள் எதிர்பார்த்திருந்த மழை பெய்து காப்பாற்றுவது போலக் காதலில் இன்பம் அமைகிறது. தான் விரும்பிய பெண் அல்லது ஆண் காட்டும் அன்பும் அரவணைப்பும் தாகத்தோடு காத்திருப்பவருக்குப் பொழியும் பருவமழை போலாகும். தகுந்த காலத்தில் பெய்யும் மழை உலகிற்கு உயிர் கொடுப்பது போல, காதலரின் பரஸ்பர அன்பு வாழ்க்கைக்கு நிறைந்த சுகத்தைத் தருகின்றது. காதலிப்பவருக்கு அவர் விரும்பியவரிடமிருந்தே அன்பு கிடைப்பது அளப்பரிய பேரின்பத்தை நல்கும் என இக்குறள் எடுத்துரைக்கின்றது. English Translation: Thirukkural: Vaazhvaarkku Vaanam Payandhattraal Veezhvaarkku Veezhvaar Alikkum Ali. Meaning: The grace bestowed by a lover upon the one who loves is like the timely rain that sustains al...

குறள் 1191: தாம்வீழ்வார் தம்வீழப் பெற்றாரே காமத்துக் காழில் கனி. பொருள்: தான் விரும்பும் காதலர், பதிலுக்குத் தன்னையும் விரும்பி நேசிக்கும் பேற்றைப் பெற்றவர், காமமாகிய இன்பத்தில் கொட்டையற்ற (விதையில்லாத) சுவையான கனியைப் பெற்றவர் ஆவர். விரிவாக்கம்: வள்ளுவர் காமத்துப்பாலில் காதலின் உச்சகட்ட இன்பத்தைப் பற்றி விளக்க இந்த அழகான உவமையைக் கையாள்கிறார். 1. ஒருதலைக் காதலும் இருதலைக் காதலும்: காதலில் ஒருவர் மட்டும் நேசித்து, மற்றவர் அதனை உணராமல் இருந்தால் அதில் ஏமாற்றமும் துன்பமுமே எஞ்சும். ஆனால், நாம் யாரை உயிர் எனக் கருதி நேசிக்கிறோமோ, அவரும் நம்மை அதே தீவிரத்துடன் நேசிக்கும்போதுதான் அங்கே காதல் பூரணமடைகிறது. 2. ‘காழில் கனி’ (விதையில்லாத பழம்): ஒரு பழத்தைச் சாப்பிடும்போது அதன் கொட்டை அல்லது விதை இடையூறாக இருக்கும்; அதை ஒதுக்கிவிட்டுச் சாப்பிட வேண்டும். ஆனால் விதையே இல்லாத, வெறும் சுவை நிறைந்த கனியைச் சாப்பிடுவது எவ்வளவு எளிதோ மற்றும் முழுமையான இன்பத்தைத் தருமோ, அதேபோலத் தான் பரஸ்பர அன்பும். 3. இடையூறற்ற இன்பம்: காதலர்கள் இருவரிடமும் ஒரே மாதிரியான அன்பும் புரிதலும் இருக்கும்போது, அங்கே சந்தேகமோ,...

குறள் 1190: உள்ளினும் தீராப் பெருமகிழ் செய்தலால் கள்ளினும் காமம் இனிது. பொருள்: காதலை நினைத்துப் பார்த்த உடனே அது குறையாத பெரு மகிழ்ச்சியைத் தருவதால், மதுவைக் காட்டிலும் காதலே மிகவும் இனிமையானது. விரிவாக்கம்: வள்ளுவர் காமத்துப்பாலில் 'அவர்வயின் விதும்பல்' அல்லது 'காதல் சிறப்பைக் கூறல்' எனும் அதிகாரத்தில், மதுவின் லாகிரியை விடக் காதலின் லாகிரி எப்படி உயர்ந்தது என்பதை அற்புதமாக ஒப்பிட்டுக் காட்டுகிறார். 1. ஒப்பீடு (கள் vs காமம்): மதுவை அருந்தினால் மட்டுமே அது ஒருவனுக்கு மயக்கத்தையும் இன்பத்தையும் தரும்; அருந்திய பின் அந்த இன்பம் மெல்ல வற்றிவிடும். ஆனால் காதல் அப்படியல்ல, காதலித்தவரைக் கண்பார்ப்பது மட்டுமன்றி, அவரைப் பற்றி மனதால் நினைத்துப் பார்த்தாலே (உள்ளினும்) அது தீராத பேரானந்தத்தைத் தரும். 2. நினைவின் ஆற்றல்: நேரில் பார்க்க முடியாத பிரிவின் தருணங்களில் கூட, காதலரின் நினைவுகள் தரும் சுகம் சொல்லிலடங்காதது. காதலின் இன்பம் கால எல்லைகளுக்கு அப்பாற்பட்டது; அது பழைய நினைவுகளின் வழியாகவும், எதிர்கால எதிர்பார்ப்புகளின் வழியாகவும் எப்போதும் மனதிற்குள் புதுப்பித்துக் கொண்டே இருக...

குறள் 1189: பசக்கமன் பட்டாங்கென் மேனி நயப்பித்தார் நன்னிலையர் ஆவர் எனின். பொருள்: நம்மைப் பிரிந்து செல்ல உடன்படச் செய்த என் காதலர் (துன்பமின்றி) நல்ல நிலையில் வாழ்வார் என்றால், அவர் பிரிவால் என் மேனி பசலை நிறம் அடைந்து போகட்டும். விரிவாக்கம்: வள்ளுவர் இக்குறளில் 'பசலைப்பாய்தல்' எனும் அதிகாரத்தின் மூலம், தலைவனின் நலனுக்காகத் தன் துன்பத்தையும் தாங்கிக்கொள்ளும் தலைவியின் தூய்மையான காதலை வெளிப்படுத்துகிறார். 1. பசலை நிறம்: காதலன் பிரிந்து வாழும் காலத்தில், தலைவிக்கு ஏற்படும் தீவிரமான பிரிவுத் துயரத்தால் அவளது மேனியில் ஒருவித மஞ்சள்/பசுமை கலந்த நிறமாற்றம் (பசலை) உண்டாகும். இது காதலர்களின் பிரிவின் வேதனையைக் காட்டும் அடையாளம். 2. தலைவியின் தியாக உள்ளம்: தலைவன் பிரிந்து செல்லும்போது அதற்கு உடன்படுமாறு தோழி தலைவியைத் தேற்றுகிறாள். அப்போது தலைவி, "அவர் தன் கடமையைச் செய்யவோ அல்லது நல்வாழ்வு பெறவோ பிரிந்து செல்வது அவருக்கு நல்லது என்றால், அதனால் எனக்கு ஏற்படும் பிரிவுத் துயரத்தையும், மேனியில் படரும் பசலை நிறத்தையும் நான் மகிழ்ச்சியோடு ஏற்றுக்கொள்கிறேன்" என்கிறாள். 3. சுயநலமற்ற அ...

குறள் 1188: பசந்தாள் இவள்என்பது அல்லால் இவளைத் பொருள்: "இவள் பிரிவுத் துயரால் மேனி பசலை நிறம் அடைந்துவிட்டாள்" என்று பெண்களின் குறையைச் சொல்லிப் பழிப்பாரே தவிர, "இவளைக் காதலன் பிரிந்து சென்றுவிட்டானே" என்று அவனது தவறைச் சொல்பவர் யாருமில்லை.    விரிவாக்கம்: வள்ளுவர் 'பசப்புறு பருவரல்' எனும் அதிகாரத்தில், சமூகத்தின் ஒருசார்புப் பார்வையையும், பெண்ணுக்கு ஏற்படும் மனவேதனையையும் தலைவியின் கூற்றாக மிக நுட்பமாகப் பதிவு செய்கிறார். 1. சமூகத்தின் பழிச்சொல்: காதலன் பிரிந்து சென்றதால் தலைவிக்கு ஏக்கம் மேலிட்டு, உடலில் பசலைப் நோய் (பிரிவுத் துயரத்தால் ஏற்படும் நிறமாற்றம்) படர்கிறது. இதைப் பார்க்கும் ஊராரும் அயலாரும், "இவள் அழகிழந்து பசலை உற்றுவிட்டாள்" என்று பெண்மீதுதான் குறை கூறுகிறார்களே தவிர, அதற்கு மூலக் காரணமான ஆணின் பிரிவைப் பற்றி யோசிப்பதில்லை.    2. ஒருதலைப்பட்சமான பார்வை: தவறு அல்லது பிரிவு யாரால் நேர்ந்தாலும், அதன் பாதிப்பைச் சுமக்கும் பெண்ணையே சமூகம் எளிதாகக் கேலி செய்கிறது அல்லது பழி சுமத்துகிறது. "அவன் இவளைத் தனியே தவித்துவிட்டுப் போய்விட்டானே...

குறள் 1187: புல்லிக் கிடந்தேன் புடைபெயர்ந்தேன் அவ்வளவில் அள்ளிக் கொள்வதே பசப்பு. பொருள்: என் காதலனை இறுகக் தழுவிக் கிடந்தேன்; பின்னர் அவரிடமிருந்து சிறிது விலகிப் படுத்தேன்; அவ்வளவு சிறிய இடைவெளியில், அள்ளி எடுக்கும் அளவிற்குப் பசலை நோய் என் மேனியை வந்தடைந்தது. விரிவாக்கம்: வள்ளுவர் 'பசப்புறு பருவரல்' அதிகாரத்தில், காதலர்களுக்கு இடையே ஏற்படும் தீவிரமான அன்பையும், சிறு பிரிவு கூடத் தரும் தாங்க முடியாத துயரத்தையும் இக்குறளில் மிக அழகாக உவமிக்கிறார். 1. சிறிய இடைவெளியும் பெரும் பிரிவும்: தலைவன் மீது தலைவி கொண்ட காதல் எவ்வளவு தீவிரமானது என்றால், இருவருக்கும் இடையே உடல் ரீதியாகவோ அல்லது உணர்வு ரீதியாகவோ ஒரு சிறு விலகல் நேர்ந்தாலும் கூட அவளால் அதைத் தாங்க முடிவதில்லை. இறுகக் கட்டிப்பிடித்திருந்த நிலையில் இருந்து சற்று பக்கவாட்டில் நகர்ந்து படுத்த அளவிலேயே அவளுக்குப் பிரிவுத் துயரம் எழுந்துவிடுகிறது. 2. ‘அள்ளிக் கொள்வதே பசப்பு’: பிரிவுத் துயரால் மேனியில் தோன்றும் பசலை நிறம் (வாட்டம்), ஏதோ மெதுவாகப் படராமல், அள்ளி எடுக்கும் அளவிற்கு அந்தச் சிறிய இடைவெளியில் சட்டென்று அவளை ஆட்கொண்டுவிட்...