119/1187:பசப்புறு பருவரல்

புல்லிக் கிடந்தேன் புடைபெயர்ந்தேன் அவ்வளவில் அள்ளிக்கொள் வற்றே பசப்பு.தழுவி இருந்த நான் சிறிது தள்ளிப்படுத்தேன் அவ்வளவிற்கே பசலை கொட்டிக் கிடந்தது. சேர்ந்து படுத்திருந்ததில் இருந்து விலகிப்படுத்தபோது ஆசை அங்கே நிறைந்து வழிந்து இருந்ததென எடுத்துரைக்கின்றது திருக்குறள்.

Comments

Popular posts from this blog

1/1:கடவுள் வாழ்த்து திருக்குறள்

39/388: இறைமாட்சி திருக்குறள்

40/391:கல்வி திருக்குறள்