123/1230:பொழுதுகண்டு இரங்கல்
123/1230:திருக்குறள்: பொருள்மாலை யாளரை உள்ளி மருள்மாலை மாயும்என் மாயா உயிர். பொருள்: பொருள் ஈட்டுவதையே குறிக்கோளாகக் கொண்டு சென்ற தலைவரை நினைத்து, மயக்கத்தைத் தரும் இந்த மாலைப் பொழுதில் அழியாமல் தவிக்கும் என் உயிரானது முற்றிலும் அழிந்துபோகின்றது. விரிவாக்கம்: பிரிவுத் துயரத்தை மேலும் அதிகமாக்கும் ஆற்றல் மாலைக் காலத்திற்கு உண்டு. பகல் பொழுதெல்லாம் தலைவனின் நினைவை ஏதோ ஒருவகையில் தாங்கிக்கொள்ளும் தலைவிக்கு, அந்தி பொழுது வந்ததும் தனிமைத் துயரம் எல்லையைக் கடக்கிறது. "பொருளீட்டும் எண்ணத்தையே மேலாகக் கொண்டு என்னைவிட்டுப் பிரிந்து சென்ற என் காதலனை எண்ணி எண்ணி, மனதை மயங்கச் செய்யும் இந்த மாலை வேளையில் என் உயிர் துடிக்கிறது. இதுவரை அழியாமல் நின்று பிடிவாதமாக உடலோடு ஒட்டிக் கொண்டிருந்த என் உயிர், இக்கொடிய மாலைப் பொழுதின் துன்பத்தைத் தாங்க முடியாமல் இப்போது பிரிந்துவிடும் போலிருக்கிறது" என்று தன் பிரிவாற்றாமையின் உச்ச நிலையைத் தலைவி நயம்பட எடுத்துரைப்பதாக இக்குறள் அமைகின்றது. English Translation: Thirukkural: Porulmaalai Yaalarai Ulli Marulmaalai Maayumen Maayaa Uyir. Meaning: Rememberin...