27/261:திருக்குறள்-தவம்

உற்றநோய் நோன்றல் உயிர்க்குறு கண் செய்யாமை அற்றே தவத்திற் குரு.வரும் துன்பத்தைப் பொறுத்துக் கொள்ளுதல் பிற உயிர்களை துன்புறுத்தாதிருத்தல் ஆகியவை தவத்தின் வடிவங்களாகும்.மனித வாழ்க்கையில் வருகின்ற துன்பங்களை பொறுத்து கொண்டு வாழ்வதே சிறந்த வாழ்க்கை  பிற உயிர்களுக்கு துன்பங்களை விளைவித்து வாழும் வாழ்வில் சிறப்பில்லை மனிதர்களின் ஆண்மா தவத்தினை பெறவேண்டுமானால் மனிதவாழ்வில் சிறந்தவற்றை சிறப்பாக செய்து மன அமைதியுடன் வாழும் வாழ்வே தவத்திற்கான சிறப்பாகும் என எடுத்துரைக்கின்றது திருக்குறள்.தினமும் ஒரு குறளும் பொருளும் விரிவாக்கமும்.பாலாஜீ பாலசுப்பிரமணியம்.உடல் மண்ணுக்கு உயிர் தமிழுக்கு திருக்குறள் என்றும் இந்த உலகிற்கு .