122/1218: கனவு நிலையுரைத்தல்

122/1218:திருக்குறள்:

துஞ்சுங்கால் தோள்மேல் ராகி விழிக்குங்கால்

நெஞ்சத்தா ஆவர் விரைந்து.

பொருள்:

நான் தூங்கும் போது என் தோள்களைத் தழுவிக் கனவில் வீற்றிருக்கும் என் காதலர், நான் விழித்தெழும் போது விரைவாகச் சென்று என் நெஞ்சத்திற்குள்ளே தங்கிவிடுகின்றார்.

விரிவாக்கம்:

கனவிலும் நனவிலும் தன் தலைவன் எப்போதும் தன்னோடு நீங்காமல் இருக்கும் இன்பமான அனுபவத்தைத் தலைவி வியந்து விவரிக்கிறாள். "நான் நித்திரை கொள்ளும்போது, என் தலைவர் என் கனவில் தோன்றி என் தோள்களைத் தழுவி அணைத்து மகிழ்கிறார். ஆனால், தூக்கம் கலைந்து நான் விழித்துக்கொள்ளும் மாத்திரத்தில், அவர் ஓரிடத்திற்கும் ஓடிப்போய்விடாமல், என் நெஞ்சத்தின் நினைவுகளுக்குள்ளேயே விரைந்து போய் அமர்ந்து கொள்கிறார். தூங்கும் போது உடலோடும், விழிக்கும் போது உள்ளத்தோடும் ஒன்றியிருக்கும் என் தலைவன், என்னை ஒரு கணமும் விட்டுப் பிரிவதே இல்லை" என்று தன் காதலனின் மாறாத அண்மையைச் சுட்டித் தலைவி பெருமிதத்தோடு எடுத்துரைப்பதாக இக்குறள் அமைகின்றது.

English Translation:

Thirukkural:

Thunjungaal Tholmael Raagi Vizhikkungaal

Nenjaththa Aavar Viraindhu.

Meaning:

When I sleep, my lover rests upon my shoulders in dreams; when I awake, he quickly enters and dwells within my heart.

Explanation:

The maiden shares the magical, unbroken presence of her beloved in both her sleeping and waking states. As she slumbers, he arrives in her dreams, embracing her shoulders with warmth and tenderness. The moment she opens her eyes and awakens, he does not vanish into thin air—instead, he instantly shifts into her mind and memories, taking up residence within her heart. Thus, whether she is asleep or awake, her lover never truly leaves her side.

— Daily a Kural, Meaning, and Explanation. Balaji Balasubramaniam.