122/1220: கனவு நிலையுரைத்தல் திருக்குறள்

122/1220:திருக்குறள்:

நனவினால் நம்நீத்தார் என்பர் கனவினால்

காணார்கொல் இவ்வூ ரவர்.

பொருள்:

நனவில் (விழித்திருக்கும் வேளையில்) நம் காதலர் நம்மைக் கைவிட்டுப் பிரிந்து சென்றார் என்று இந்த ஊரார் பழிக்கின்றார்கள்; அவர் இரவில் என் கனவில் வந்து என்னோடு கூடி அன்போடு வாழ்வதை இவர்கள் கனவிலும் கண்டதில்லையோ?

விரிவாக்கம்:

தலைவனின் பிரிவைப் பற்றிக் குறை கூறிப் பேசும் ஊராரின் அலரைக் (அவதூறை) கண்டு தலைவி தன் ஏளனத்தையும் ஆச்சரியத்தையும் வெளிப்படுத்துகிறாள். "விழித்திருக்கும் பகல் நேரத்தில் என் காதலன் என்னை விட்டுப் பிரிந்துவிட்டார் என்பதையே பெரிய விஷயமாகப் பேசும் இந்த ஊர்மக்கள், இரவில் நான் தூங்கும்போது என் கனவில் அவர் தவறாமல் வந்து என்னோடு இணைந்து வாழும் அற்புதத்தைக் காணவில்லை போலும்! நனவில் பிரிந்திருந்தாலும், கனவில் அவர் என்றும் என் பக்கத்திலேயே இருக்கிறார் என்ற உண்மையை அறியாமல், அவர் என்னைக் கைவிட்டுவிட்டார் என்று இவ்வூரார் சும்மா வீணாகப் பேசிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்" என்று தன் கனவுலக நினைவுகளையும், ஊராரின் அறியாமையையும் தலைவி நயம்பட எடுத்துரைப்பதாக இக்குறள் அமைகின்றது.

English Translation:

Thirukkural:

Nanavinaal Namneeththaar Enbar Kanavinaal

Kaanaarkol Ivvoo Ravar.

Meaning:

The townsfolk say my lover abandoned me in waking hours; do they not see him coming to unite with me in my dreams?

Explanation:

The maiden addresses the gossip and pity of the townsfolk regarding her lover's departure. While the villagers only observe his physical absence during the waking day and judge him as cruel or neglectful, they remain completely unaware of their nightly reunions. She gently mocks their limited perception, noting that if they could only witness how her beloved unfailingly visits and comforts her in her dreams every night, they would not gossip about his separation.

— Daily a Kural, Meaning, and Explanation. Balaji Balasubramaniam.