125/1243:நெஞ்சோடு கிளத்தல்

125/1243:திருக்குறள்:

இருந்துள்ளி என்அரிதல் நெஞ்சே பரிந்துள்ளல்

பைதல்நோய் செய்தார்கண் இல்.

பொருள்:

என் நெஞ்சமே! நமக்கு இந்தத் துன்ப நோயைத் தந்த தலைவரிடத்தில், நம்மை நினைத்து இரங்கும் குணம் சிறிதும் இல்லை; அப்படியிருக்க, நீ அழியாமல் உயிரோடு இருந்து அவரை நினைந்து வருந்துவதால் என்ன பயன்?

விரிவாக்கம்:

தலைவனின் பிரிவால் வாடும் தலைவி, தன் நெஞ்சின் பயனற்ற ஏக்கத்தைக் கண்டு நொந்து கொள்கிறாள். "நம்மைப் பிரிந்து சென்று, நமக்கு இத்தகைய ஆறாத் துயரத்தைத் தந்த தலைவனுக்கு, 'ஐயோ! அவள் தனியாகத் தவிக்கிறாளே' என்று நம்மிடம் பரிவு காட்டி நினைத்துப் பார்க்கும் இரக்க உணர்வே இல்லை. அப்படி நம்மைப் பற்றிச் சிறிதும் சிந்திக்காத ஒருவருக்காக, நீ சாகாமல் உயிரைப் பிடித்து வைத்துக்கொண்டு, இராப்பகலாக அவனை நினைத்து உருகி வருந்துவதால் என்ன நன்மை கிடைக்கப் போகிறது?" என்று தன் மனதின் தவிப்பையும், தலைவனின் இரக்கமற்ற தன்மையையும் தலைவி நயம்பட எடுத்துரைப்பதாக இக்குறள் அமைகின்றது.

English Translation:

Thirukkural:

Erundhulli EnAridhal Nenjae ParindhullaL

Baidhalnoi Seidhaarkan Il.

Meaning:

O my heart, what do you gain by remaining alive and endlessly grieving over him? He who inflicted this wretched sorrow feels no compassion to even think of us!

Explanation:

,

The maiden questions the utility of her heart's unending grief. She points out the bitter truth: the lover who caused her such profound distress lacks the empathy to even contemplate her suffering or offer comfort. She scolds her heart for holding on to life merely to burn in the agonizing memory of a man who shows no tenderness toward her, emphasizing the tragic futility of longing for someone who remains entirely indifferent.

— Daily a Kural, Meaning, and Explanation. Balaji Balasubramaniam.