127/1261: அவர்வயின் விதும்பல்

127/1261:திருக்குறள்:

வாளற்றுப் புற்கென்ற கண்ணும் அவர்சென்ற

நாளொற்றித் தேய்ந்த விரல்.

பொருள்:

தலைவன் திரும்பி வருவான் என்று வழியைப் பார்த்துப் பார்த்து என் கண்கள் தம் ஒளியை இழந்து சுடரற்றுப்போயின; அவன் பிரிந்து சென்ற நாட்களைச் சுவரில் கோடிட்டு எண்ணி எண்ணி என் விரல்களும் தேய்ந்துபோயின.

விரிவாக்கம்:

தலைவன் பிரிந்து சென்ற நாளில் இருந்து, அவன் மீண்டும் திரும்பி வரும் ஒவ்வொரு கணத்தையும் தலைவி பேரார்வத்தோடு எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறாள். அவன் வரும் வழியையே ஏங்கி ஏங்கி இடைவிடாமல் பார்த்துக்கொண்டிருந்ததால் அவளது கண்கள் ஒளிவிழந்து பொலிவிழந்துவிட்டன. அதேபோல, அவன் பிரிந்து சென்று எத்தனை நாட்கள் ஆகிவிட்டன என்பதைச் சுவரில் வரைகோடு போட்டு விரல்களால் தொட்டுத் தொட்டு எண்ணியதால் அவளது விரல்களும் தேய்ந்துபோயின. தன் பிரிவாற்றாமையின் எல்லையையும், காலத்தின் கணக்கற்ற நீண்ட காத்திருப்பையும் இக்குறள் வாயிலாகத் தலைவி நயம்பட வெளிப்படுத்துகிறாள்.

English Translation:

Thirukkural:

Vaalarrup Purkenra Kannum Avarsentra

Naalorrit Thaeyndha Viral.

Meaning:

My eyes have lost their luster gazing for his return, and my fingers are worn thin from marking the wall to count the days since he departed.

Explanation:

The maiden is consumed by the prolonged absence of her lover. Day after day, her eyes strain endlessly along the path he took, causing them to grow dim and lose their natural radiance. Simultaneously, to keep track of the grueling separation, she marks each passing day upon the wall with her fingers; the constant, relentless counting has left her fingertips literally worn down. The verse profoundly captures the physical toll exacted by unceasing anticipation and painful longing.

— Daily a Kural, Meaning, and Explanation. Balaji Balasubramaniam.