127/1269: அவர்வயின் விதும்பல்

127/1269:திருக்குறள்:

ஒருநாள் எழுநாள்போல் செல்லும்சேட் சென்றார்

வருநாள்வைத்து ஏங்கு பவர்க்கு.

பொருள்:

தொலைதூரத்திற்குப் பிரிந்து சென்ற தலைவன் திரும்பி வரும் நாளை எதிர்பார்த்துக் காத்து ஏங்கும் தலைவிக்கு, ஒரு நாள் கழிவது என்பது ஏழு நாட்கள் கழிவது போல மிக நீண்டதாகத் தோன்றும்.

விரிவாக்கம்:

பொருளீட்டவோ அல்லது தொழில் காரணமாகவோ தலைவன் தொலைதூரப் பயணம் மேற்கொண்டுள்ளான். அவன் குறிப்பிட்ட நாளில் திரும்பி வருவான் என்று அவனது வருகையை எண்ணி வழியைப் பார்த்து ஏங்கிக் கொண்டிருக்கும் தலைவிக்குக் காலத்தின் ஓட்டம் மிக மெதுவாக நகர்கிறது. பிரிவின் துயரமும் அவனைக் காண வேண்டும் என்ற ஏக்கமும் அதிகரிக்கும் போது, கடந்து செல்லும் ஒவ்வொரு தனி ஒரு நாளும் அவளது மனதிற்கு ஏழு நீண்ட நாட்களைப் போலத் தாங்க முடியாத கால அளவாகத் தோன்றுகின்றது என்பதை இக்குறள் நயம்பட எடுத்துரைக்கின்றது.

English Translation:

Thirukkural:

Orunaal Ezhunaalpol Sellumsaet Sentraar

Varunaalvaiththu Aengu Pavarkku.

Meaning:

To a maiden yearning for the promised return of her lover who has traveled far, a single day drags on like seven long days.

Explanation:

When a lover undertakes a journey to a distant land, the beloved marks the calendar, eagerly anticipating the day of his return. In this state of intense longing and separation, her perception of time stretches painfully. Each solitary day feels interminably long—dragging on as though an entire week has passed—highlighting how emotional agony slows down the experience of time.

— Daily a Kural, Meaning, and Explanation. Balaji Balasubramaniam.