129/1287:புணர்ச்சி விதும்பல்

129/1287:திருக்குறள்:

உய்த்தல் அறிந்து புனல்பாய் பவரேபோல்

பொய்த்தல் அறிந்தென் புலந்து.

பொருள்:

வெள்ள நீரானது தன்னை அடித்துக்கொண்டு போய்விடும் என்று தெரிந்திருந்தும் அதில் பாய்பவரைப் போல, காதலனிடம் கொள்ளும் செல்ல ஊடலானது நிற்காமல் பொய்த்துப் போகும் என்று அறிந்திருந்தும் நான் அவனிடம் ஊடல் கொள்கின்றேன்.

விரிவாக்கம்:

ஆற்றின் பெருவெள்ளம் தன்னை இழுத்துச் சென்றுவிடும் என்பதை உணர்ந்தும் ஒருவர் அதில் குதித்து விளையாடுவதைப் போல, காதலனைக் கண்டவுடன் தன் கோபமும் ஊடலும் நீர்த்துப் போய்விடும் என்பதைத் தலைவி நன்றாகவே அறிவாள். இருப்பினும், அந்த ஊடலின் வழியே கிடைக்கும் சிறு தவிப்பையும், அதைத் தொடர்ந்து வரும் கூடலின் அளவற்ற இன்பத்தையும் அனுபவிப்பதற்காகவே, பொய்த்துப் போகும் என்று தெரிந்தும் மீண்டும் அவனிடம் ஊடல் கொள்வதாக இக்குறள் நயம்பட எடுத்துரைக்கின்றது.

English Translation:

Thirukkural:

Uyiththal Arinthu Punalpaai Pavaraepol

Poyiththal Arinthen Pulanthu.

Meaning:

Just like one who leaps into a rushing torrent knowing it will sweep them away, I feign a quarrel with my lover knowing my anger will melt before him.

Explanation:

The beloved knows fully well that her attempt to act distant or remain angry will collapse the moment her lover draws near. Yet, much like a swimmer diving into a strong current despite knowing its force, she willingly engages in this playful spat, eager to yield to the overwhelming tide of their mutual affection.

— Daily a Kural, Meaning, and Explanation. Balaji Balasubramaniam.