130/1293:நெஞ்சோடு புலத்தல்

130/1293:திருக்குறள்:

கெட்டார்க்கு நட்டார்இல் என்பதோ நெஞ்சேநீ

பெட்டாங்கு அவர்பின் செலல்.

பொருள்:

"என் நெஞ்சமே! உனக்கு விருப்பமானபடி நீ காதலரின் பின்னே செல்வது, 'வாழ்வு கெட்டுப் போனவர்க்குத் துணையாக நிற்க நண்பர்கள் யாரும் இல்லை' என்னும் பழமொழியை நினவுபடுத்தி, அவருக்குத் துணையாக நிற்கத்தானோ?"

விரிவாக்கம்:

தன்னை விட்டுப் பிரிந்து சென்ற தலைவனிடம் கோபம் கொள்ளாமல், அவனைக் கண்டவுடனேயே அவனிடமே தஞ்சம் புகும் தன் மனதைப் பார்த்துத் தலைவி நயம்படக் கேட்கிறாள். "உலகில் நிலை கெட்டுப் போனவருக்கு உதவ நண்பர்கள் யாரும் முன்வர மாட்டார்கள் என்பார்கள். நீயும் அதே எண்ணத்தில், 'பாவம் நம் காதலன், அன்பு இழந்து கெட்டுப்போய்விடக் கூடாது' என்று கருதி, உன் விருப்பப்படி அவனையே தேடி ஓடுகிறாயோ?" என்று தன் மனதின் அடங்காத அன்பைக் கேலி செய்து தலைவி புலம்புவதை இக்குறள் நயம்பட எடுத்துரைக்கின்றது.

English Translation:

Thirukkural:

Kettaarkku Nattaaril Enpathoa Nenjaenee

Pettaangu Avarpin Selal.

Meaning:

"Oh my heart! Is your eager rush to follow him born of the adage that 'the ruined have no friends,' making you fear he will be left alone?"

Explanation:

The beloved attempts to hold a grievance against her partner for his absence, yet her heart instantly defects to his side the moment he returns. Teasing her own mind's uncontrollable devotion, she asks if it hastens to him out of pity—as if remembering the old saying that those who lose their standing lose their friends, and refusing to let her beloved suffer such solitude.

— Daily a Kural, Meaning, and Explanation. Balaji Balasubramaniam.