130/1295:நெஞ்சோடு புலத்தல்
பெறாஅமை அஞ்சும் பெறின்பிரிவு அஞ்சும்
அறாஅ இடும்பைத் தென் நெஞ்சு.
பொருள்:
என் காதலரைப் பெறாதபோது அவரை அடையும் ஆசையால் அஞ்சும்; பெற்றுத் தழுவியபோதோ எங்கே பிரிந்துவிடுவாரோ என்று அஞ்சும்; இவ்வாறு என் நெஞ்சம் எப்போதுமே தீராத துன்பத்திலேயே உழல்கின்றது.
விரிவாக்கம்:
தலைவனின் அன்பையும் அணைப்பையும் பெறாத நிலையில், "அவர் நமக்குக் கிடைக்கமாட்டாரோ" என்று கவலை கொண்டு தலைவியின் மனம் ஏங்குகிறது. அவனைக் கூடிக் களிக்கும் தருணத்திலோ, "எந்தக் கணத்தில் நம்மைப் பிரிந்து சென்றுவிடுவாரோ" என்ற அச்சத்தால் நடுங்குகிறது. இவ்வாறு சேரும்போதும் பிரிவின் பயமும், சேராதபோதும் கூடலின் ஏக்கமும் கொண்டு தன் மனமானது என்றும் தீராத கவலையிலேயே மூழ்கியிருப்பதாகத் தலைவி இக்குறளில் நயம்பட எடுத்துரைக்கின்றாள்.
English Translation:
Thirukkural:
Peraamai Anjum Perinpirivu Anjum
Araaa Idumpaith Then Nenju.
Meaning:
My heart fears when I fail to gain him, and fears his separation when I do; thus, it remains trapped in relentless anxiety.
Explanation:
The beloved's heart is caught in a tender, unending paradox of romantic angst. When apart from her lover, she suffers from the desperate uncertainty of not having him near; yet when reunited, the immediate dread of an impending separation overshadows her joy. In every state, her loving mind remains consumed by emotional turmoil.
— Daily a Kural, Meaning, and Explanation. Balaji Balasubramaniam.
Comments