130/1299:நெஞ்சோடு புலத்தல்
துன்பத்திற்கு யாரோ துணையாவார் தாமுடைய
நெஞ்சம் துணையல் வழி.
பொருள்:
துன்பம் வந்த காலத்தில் அதைத் தாங்கிக் கொள்ளத் தன் சொந்த மனமே தனக்குத் துணையாக இல்லாதபோது, வேறு யார் வந்து துணையாக நிற்க முடியும்?
விரிவாக்கம்:
காதலன் பிரிந்த துன்பத்தை எதிர்த்துப் போராடத் தன் மனமே உறுதியாக இல்லாமலும், காதலனைக் கண்டவுடன் அவனிடமே தஞ்சம் அடைந்துவிடத் துடிப்பதையும் கண்டு தலைவி புலம்புகிறாள். "ஒருவருக்குத் துன்பம் வரும்போது அத்துன்பத்தைத் தாங்கி வெல்லத் தன் சொந்த நெஞ்சமே துணையாக நிற்கவில்லை என்றால், வேறு எந்த அயலவர் வந்து துணையாகப் போகிறார்கள்?" என்று தலைவி தன் மனதின் பலவீனத்தை எண்ணி நொந்து கொள்வதாக இக்குறள் நயம்பட எடுத்துரைக்கின்றது.
English Translation:
Thirukkural:
Thunpaththirku Yaaro Thunaiyaavaar Thaamudaiya
Nenjam Thunaiyal Vazhi.
Meaning:
When one's own heart refuses to stand as a support during suffering, who else can possibly step in to offer help?
Explanation:
The beloved attempts to stay resilient against the pain of separation and resentment, yet her own weak heart fails to support her resolve. Realizing that her inner strength has collapsed from within, she laments that if her own mind cannot anchor her in times of emotional distress, no outside solace can save her from falling back into her lover's arms.
— Daily a Kural, Meaning, and Explanation. Balaji Balasubramaniam.
Comments