132/1317:புலவி நுணுக்கம்

132/1317 :திருக்குறள்:

வழுத்தினாள் தும்மினே னாக அழித்தழுதாள்

யாருள்ளித் தும்மினீர் என்று.

பொருள்:

நான் தும்மினேன்; உடனே இயல்பாகத் தலைவி என்னை வாழ்த்தினாள். மறு கணமே, "எந்தப் பெண் உம்மை நினைத்ததால் தும்மினீர்?" என்று கேட்டுத் தன் வாழ்த்தை மாற்றி அழுது செல்லக் கோபம் கொண்டாள்.

விரிவாக்கம்:

யாராவது நம்மை நினைத்தால் தும்மல் வரும் என்பது மரபு வழி நம்பிக்கை. தலைவன் தும்மியதும், அன்பின் காரணமாகப் பழக்கதோஷத்தில் "நூறாண்டு வாழ்க" என வாழ்த்திவிடுகிறாள் தலைவி. ஆனால், அடுத்த கணமே காதலால் எழுந்த செல்ல பொறாமையால், "உங்களை நினைத்து தும்ம வைத்த அந்தப் பெண் யார்?" என்று கேட்டு, தான் சொன்ன வாழ்த்தையும் மறந்து அழுது பிணங்குகிறாள் என்பதை இக்குறள் நயம்பட எடுத்துரைக்கின்றது.

English Translation:

Thirukkural:

Vazhuththinaal Thumminenaaga Azhiththaluthaal

Yaarullith Thummineer Endru.

Meaning:

When I sneezed, she blessed me at first; but then, breaking into tears, she asked, "Whose remembrance made you sneeze?"

Explanation:

Out of instinct, the beloved immediately blesses her partner when he sneezes. However, as ancient lore suggests a sneeze is triggered by someone thinking of you, her playful jealousy quickly takes over. Realizing this, she regrets her blessing and tearfully demands to know which woman was reminiscing about him.

— Daily a Kural, Meaning, and Explanation. Balaji Balasubramaniam.